Spaghetti met prof. Nanne Weber

Van de week viel het nieuwe nummer van Geologie en Mijnbouw op mijn deurmat. Geologie en Mijnbouw is het wetenschappelijke tijdschrift en huisorgaan van de KNGMG, die aanstaande donderdag haar klimaatcongres in Amsterdam houdt. Het nummer was een special over de conferentie met de samenvattingen van de sprekers. Achterin werd ik verrast door de intreerede van prof. Nanne Weber, die begin dit jaar werd gehouden bij aanvaarding van haar ambt als klimaatprofessor in Utrecht, iets wat volledig aan mijn aandacht ontsnapt was. De nederlandse versie van haar rede is beschikbaar voor download bij het KNMI. Nanne Weber, de grote opponent van Steve McIntyre in Nederland, liet ook een mooie spagettigrafiek zien die tegenwoordig zo in de mode is.


Ik geef de voorkeur aan puntenwolken omdat dit de relatie meer eer aan doet. Als we de eindpunten van de gemiddelden laten samenvallen, krijgen we een iets ander beeld: 

 Wat hieruit volgens mij wel blijkt is dat de "hockeystick" van Mann in niets lijkt op de "badkuip" van Moberg, maar desondanks blijven mensen nog volhouden (Tamino bijvoorbeeld) dat de decentered principal component analyse (uitgevonden door Mann) een geldige statistische methode is, of dat Mann wordt bevestigd door onafhankelijke waarnemingen.

Weber stelt in haar rede:
"Vroege klimaathistorici, zoals de Brit Hubert Lamb, hebben de oudste warme periode wel het Middeleeuws Klimaat Optimum genoemd (Lamb, 1982). Het is de tijd dat de Vikingen Groenland koloniseerden en men in Engeland wijn verbouwde. Hierbij baseerde Lamb zich, begin 80er jaren, vooral op Europese documentaire gegevens. Inmiddels is er veel meer informatie beschikbaar. Daarom weten we nu dat verschillende gebieden op het Noordelijk Halfrond op verschillende momenten in de tijd hun klimaatoptimum beleefden (Crowley en Lowery, 2000). Om deze reden springt de 11de eeuw er niet heel uitgesproken uit in het Noordelijk Halfrond gemiddelde en is de term ‘middeleeuws optimum’ in onbruik geraakt. Deze periode is echter onverminderd populair onder klimaatsceptici, die graag naar de vroege klimaathistorici verwijzen en in het middeleeuws optimum het bewijs zien dat de huidige klimaatverandering niet aan de mens toe te schrijven kan zijn. De vroege 20ste eeuw is weliswaar vergelijkbaar met de 11de eeuw, maar voor de late 20ste eeuw ligt dit anders. De laatste jaren liggen de gemeten temperaturen ver boven waarden die in het afgelopen millennium normaal waren. Dit geldt ook als rekening gehouden wordt met de onzekerheid in de temperatuurreconstructies."

Crowley en Lowery was natuurlijk een modellering op de hockeystick van Mann, en binnen de geofysica geldt nog altijd de leus: "what do you want the answer to be". Maar als we een objectieve historische maat als de lengte van de grote Aletschgletsjer in Zwitserland nemen, dan blijkt dat omstreek 800 de lengte van die gletsjer vergelijkbaar was met de huidige lengte en in de Romeinse tijd was hij zelfs nog korter.

 

Weber geeft zekerheden die niet uit de data blijken. Wellicht dat haar leerstoel aandacht zou kunnen besteden aan de werkelijke wetenschappelijke problemen in haar werkveld:
 
1) Het probleem van proxyupdates die door coauteur Juckes genegeerd werden (zie voor de saillante details van het negeren van kritiek http://www.climateaudit.org/?cat=36 ). De recente updates voor Californische stekeldennen, coniferen in Noord Siberie en Noord Zweden geven allemaal niet-hockeystick resultaten.

2) Het divergentieprobleem (moderne proxies rijzen niet de pan uit) waar Loehle ook de aandacht op vestigt en die door het IPCC uit de grafieken werd weggepoetst.

Literatuur:

SL Weber, 2008, Can you step twice into the same river? Climate change through time, Geol. Mijnb. 87-3, p 231-239

M. N. Juckes, M. R. Allen, K. R. Briffa, J. Esper, G. C. Hegerl, A. Moberg, T. J. Osborn, S. L. Weber, E. Zorita, 2006, Millennial temperature reconstruction intercomparison and evaluation, Clim. Past Discuss., 2, 1001-1049, SRef-ID: 1814-9359/cpd/2006-2-1001 http://www.cosis.net/members/journals/df/article.php?a_id=4661

Loehle, C. 2008, A mathematical analysis of the divergence problem in dendroclimatology, Journal of Climate Change, Sept. 10, 2008 pdf
http://www.worldclimatereport.com/index.php/2008/10/23/the-divergence-problem-and-the-failure-of-tree-rings-for-reconstructing-past-climate/

update:

Wielfried Haeberli & Hanspeter Holzhauser, 2003, Alpine Glacier Mass Changes During the Past Two Millennia, Pages news,Vol.11,N °1,April 2003, p 13-15, geciteerd in http://www.klimanotizen.de/html/newsletter_4.html

Aanvulling:
Nanne Weber is op 12 augustus 2011 overleden.

About these ads
Dit bericht werd geplaatst in Hans Erren-2008-11 en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Spaghetti met prof. Nanne Weber

  1. rufenacht zegt:

    Helaas dit (behalve het citaat van Weber en de gletscher) gaat me boven de pet. Ik ben erg benieuwd naar je mening over de ‘cloud mystery’ van Henrik Svensmark. Het is erg populair en er is recentelijk een documentaire uitgezonden over zijn onderzoek die nu op Youtube staat (zie als je wilt de link in een reactie op mijn blog)
    Groet,

  2. Hans Erren zegt:

    Een reactie in mijn mailbox:De PCA methode is niet uitgevonden door Mann, deze techniek was al veel eerder bekend. De onderliggende SVD methode is al eerder toegepast door Preissendorf in 1987.
    Inderdaad staat Preisendorfer [sic] als referentie in de lijst bij Mann, maar Mann heeft deze methode helemaal niet toegepast: hij heeft een gedecenterde variant gebruikt die tot die tijd nergens bekend was, terwijl hij het in zijn artikel zelfs omschrijft als "standaard PCA". Het is dank zij speurwerk van Steve McIntyre dat de methode als niet standaard ontdekt werd.

Reacties zijn gesloten.