Slachtoffers van de propaganda

Afgelopen donderdag was "The last days of Shishmaref" te zien bij omroep LLink.
We zagen een kritiekloze sfeerimpressie van een groepje Inuit die door propaganda van hun eiland wordt gejaagd.

Er zijn eigen beelden van cineast Jan Louter, die een beeld schetst van de tradities van een hechte gemeenschap. We zien Ardith Weyiouanna en haar man vissen in een wak, de familie Olanna aan een spagettimaaltijd, We zien Joel Magby 150 km ver op jacht in Serpentine Hot Springs omdat dit goedkoper is dan rundvlees te kopen in de lokale winkel. En we de inwoners zien bingo spelen in de lokale sporthal. We zien ze bessen plukken en een zeehond jagen.

Verder zijn er beelden van armoede, overvolle eenkamerwoningen zonder stromend water, vergelijkbaar met mijn ouderlijk huis in 1962.

Daarnaast zijn er dramatische beelden uit nieuwsberichten en shows op televisie waar de bevolking defaitistisch getuige van is.

Terry Moran ABC Nightline:

Weatherchannel "Over vijftien jaar is Shishmaref verdwenen"

De inwoners accepteren de gegevens gelaten.

Waar komen die cijfers vandaan?

Al Gore in de Oprah Winfrey show:
"Bekende geleerden geven ons nog maar tien jaar voor we een onherroepelijke grens overschrijden,en ’t veel moeilijker wordt om de aarde leefbaar te houden voor de toekomst"

 
Oprah Winfrey zelf:
"Kijk naar dit dorp in Alaska, Volgens een onderzoek zal het grootste deel binnen vijftien jaar voorgoed onder de golven verdwijnen"

Als we daar echter de kaart van het US army corps of engineers naast leggen:

Afname van stormen
De grootste afslag vond plaats in 1974. De ergste stormen waren in de 50er en 70er jaren, sinds de jaren 80 is het effect van de stormen naar het noorden verplaatst en in de omgeving van Shismaref afgenomen. (William F. Manley, Owen K. Mason, James W Jordan, Leanne R. Lestak, Diane M. Sanzone and Eric G. Parrish Coastal change since 1950 in the southeast Chukchi Sea,Alaska, based on GIS and Field Measurements)

Maar Al gore legt er nog een schepje boven op
Het wordt als zoete koek geslikt

en we zien beelden waar bewoners de nieuwe locatie Tin Creek bezichtigen op 80 km afstand van shishmaref.

De slotscene toont Ardith en haar man John wandelend naar de horizon onderwijl zich afvragend of hun graven niet zullen wegspoelen.  Slachtoffers van de propaganda.

Ondanks dat het eiland wordt platgelopen door cineasten en ingenieurs, is er nog niemand op het idee gekomen om een hotel te openen, hoewel het eiland een prachtige landingsbaan heeft.

De toekomst van Shishmaref is aan de eco-toeristen. Floortje, ga je mee naar Shishmaref?

Dit bericht werd geplaatst in Hans Erren-2009-03 en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Slachtoffers van de propaganda

  1. Jenne zegt:

    Gegeven dat de ergste stormen in de 50 en 70’er jaren waren, en ze daarna verminderd zijn, is het dan niet te verwachten dat ze weer gaan toenemen, gegeven dat de Pacific Decadal Oscillation weer naar een negatieve fase is overgegaan, net zoals in de jaren ’50 en ’70?

  2. Hans Erren zegt:

    Inderdaad, de huidige opwarming van de aarde heeft een positief effect voor Shishmaref. Maar je zal zien dat als de stormen toenemen als gevolg van de afkoeling van de PDO dit aan menselijke invloeden zal worden geweten. Maar zelfs dan zal het eiland nog iet in zee verdwijnen.

  3. jlaan zegt:

    Hans, ik heb je nog niet gehoord over het feit dat stormen – hoewel wrs minder in getal – veel meer impact zullen hebben, wanneer er minder ijs ligt, dat normaliter vanaf ong. eind september tot half juni bescherming biedt/bood?
    Is dat geen puntje van zorg?

  4. Hans Erren zegt:

    @jlaan dat is een hypothese die niet gestaafd word door de waarnemingen (zie http://instaar.colorado.edu/QGISL/ARCN/downloads/Manley%20et%20al%20Arctic%20Coastal%20Zones%202007%20poster.pdf ), de erosie is juist afgenomen, dat er meer schade is, komt door de opbouw van het dorp, er liggen nu meer huizen op de de rand dan in 1970. Het is hetzelfde probleem wat Vellinga en Gore ook niet duidelijk uitleggen: Stijgende schade door bevolkingsgroei, niet door stijging in de stormen.

  5. Jenne zegt:

    #2. Anderzijds, een negatieve fase van de PDO kan in deze fase een aardige temperatuurdaling geven: de GISS temperaturen laten voor een aantal locaties in deze regio de temperatuursprong zien die samenhangt met de verandering van PDO fase in 1976-1977. Zelfs op het globaal gemiddeldd zorgt dat voor een paar tienden van een graad verschil. Dus mag je de komende jaren enige afkoeling verwachten, wat dan mogelijkerwijs ook het zeeijs beinvloed. Ik kan trouwens in de zeespiegeldata niet zo heel veel vinden wat lijkt op een zeespiegelstijging in de regio rondom Alaska (satellietmetingen via http://sealevel.colorado.edu/). Als er al iets te zien is sinds 1994 dan is het juist in dit gebied een zeespiegeldaling.

  6. jlaan zegt:

    Dat is weer een andere factor en dat bedoelde ik niet. Ik bedoel de afname van de duur van de periode van het zeeijs, waardoor er over de gehele periode minder bescherming is tegen optredende stormen Ik kan in Manley daar niets over vinden. Die heeft het meer over de afgelopen periode.

  7. Hans Erren zegt:

    We hebben te maken met twee tegenwerkende factoren: 1. PDO-opwarming leidt tot aantoonbaar minder stormen, 2 PDO-opwarming leidt tot aantoonbaar minder zeeijs. Volgens mij is de resultante: PDO-opwarming leidt tot minder erosie, en niet tot meer erosie.
    Dus jlaan aan jou de eer om aan te tonen dat de hypothese: "afname van zeeijs leidt tot meer erosie" gestaafd wordt door waarnemingen.
    Waarbij schade dus wel iets anders is als erosie, maar dat wist je al.

  8. jlaan zegt:

    Ja dat wist ik, het verschil tussen erosie en schade in deze context. Maar waarom moet ik opeens iets gaan bewijzen? Ik stelde alleen een vraag hoe het in de toekomst zal gaan.

  9. Hans Erren zegt:

    Wie claimt heeft de bewijslast.
    Ik heb bewezen dat de stormen afgenomen zijn met de opwarming.

  10. Beertjewolf zegt:

    Erosie door golven is in elk geval afwezig als het drijfijs de zee volledig bedekt. Volgens de bewoners is een combinatie van late najaarsstormen en het later dichtgroeien van de zee de boosdoener.
    Niet eind september maar eind oktober is dan voor Shismaref cruciaal denk ik. Het drijfijs ontstaat rond 1 november, maar satellietgegevens laten zien dat er het ene jaar al eind oktober ijs is, en het volgend jaar pas in de tweede week van november.
    Overigens is het sinds de koude periode van begin jaren ’70 in de Beringstraat niet meer voorgekomen dat het drijfijs zo uitgestrekt was als in 2008. Zowel de zomer- als de wintertemperaturen in de regio zijn al 3 jaar op rij lager dan voorheen. Het is niet aannemelijk dat dit het komende jaar al zal veranderen (Jeffrey Napp 2009).
    Shismaref is een waddeneiland dat slechts enkele meters boven het water uitsteekt. Net zoals bij onze eigen waddeneilanden is Shismaref gevoelig voor veranderende omgevingsfactoren. Dit type eiland ontstaat bij de gratie van mariene processen, maar verdwijnt er ook door. Juist bij dit type kust geldt dat de zee geeft en neemt. Rottumeroog is een mooi voorbeeld van dat laatste. Als ik de laatste bewoner van Rottumeroog zou zijn zou in deze tijd ongetwijfeld een dramatisch televisieoptreden mijn deel zijn!
    Het is verleidelijk om kusterosie toe te schrijven aan een stijgende temperatuur op aarde, maar in het geval van Shismaref is daar geen enkel wetenschappelijk bewijs voor. De dynamiek van wadkusten is de resultante van een veelheid van processen, waaronder stormen en zeespiegelstijging. Maar ook de aanvoer van sedimenten, veranderingen in zeestromen en luchtcirculatiepatronen spelen een rol van betekenis. Wat dat laatste betreft: de opmerkelijke smelt van het arctische ijs in 2007 bleek niet het gevolg van globale opwarming, maar van een veranderd circulatiepatroon in het gebied. Het kan verkeren!Reactie is geredigeerd

Reacties zijn gesloten.