Boekbespreking: The Rational Optimist


Het boek The rational Optimist van Matt Ridley kwam al diverse keren voorbij op dit blog, maar alleen uitgebreid in een karige engelse recensie . Dat verdient beter voor een boek dat een weldadige onderbouwing geeft tegen alle rampspoed die de moderne doemdenkers ons voorspiegelen.

Het boek begint met een proloog waar de schrijver twee artefacten naast elkaar legt:



Een vuistbijl uit de midden-steentijd en een moderne draadloze muis, beide passen in de palm van een hand en beide zijn ze dagelijks gebruiksvoorwerp. Deze twee voorwerpen demonsteren de ongebreidelde inventiviteit van de mens, die deze instaat stelt om flexibel te reageren op veranderende omstandigheden.

In de eerst acht hoofstukken geeft Ridley een overzicht van de technologische ontwikkeling van de mens sinds de steentijd. In de middeleeuwen spendeerde de gemiddelde landarbeider 75% van zijn inkomen aan eten, dat is tegenwoordig nog maar 14%. In de negentiende eeuw werden walvissen gejaagd voor de lampolie, dank zij de ontdekking van aardolie door EXXON(!) is het uitsterven van de walvis voorkomen. Ondanks deze succesverhalen blijven de pessimisten pessimistisch.

I have observed that not the man who hopes when other dispair, but the man who despairs when others hope, is admired by a large class of persons as a sage.
John Stuart Mill

De reden waarom de ontwikelingslanden zo traag op gang komen is de ongelofelijke bureaucratie die in deze landen heerst. Dit heeft tot gevolg dat er illegale economische activiteit plaats vindt, waardoor de landen geen belasting binnenkrijgen. Verder is een hoop kapitaal opgesloten in bouwwerken. Maar omdat de eigendomsrechten niet goed geregeld zijn kan de gemiddelde huiseigenaar in Egypte geen hypotheek op zijn woning krijgen, en kost het in Tanzania een vermogen aan tijd en geld om alle vergunningen bij elkaar te krijgen. (Een voorbeeld van mijzelf: ik huurde in Tanzania van een locale Indiase ondernemer maar de huur moest rechtstreeks op een Britse bankrekening worden gestort). Dat het ook beter kan toont het succesverhaal van Botswana: dankzij goed geregeld eigendomsrecht hoort dit land nu tot de welvarendste landen van Afrika.

Natuurlijk raken de slaven op als iedereen slaven in zijn huishouden gaat gebruiken. De geschiedenis bewijst echter dat de mens inventief reageert op de “niet duurzame” producten zoals slaven en walvisolie: de mens is gezonder, rijker en gelukkiger geworden. En de toekomst ziet er nog rooskleuriger uit:

Durf optimist te zijn!

Matt Ridley, 2010, The Rational Optimist – How prosperity evolves, HarperCollins, London, 448 p, ISBN: 978-0-00-737890-6
www.therationaloptimist.com

zie ook:

Dit bericht werd geplaatst in Boeken, Milieu en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Boekbespreking: The Rational Optimist

  1. Timo zegt:

    "Durf optimist te zijn".

    Dé slogan voor 2011 en volgende jaren!!

    Echter op 01:23 -> een "Hockey Stick"!!?? Dat kan niet goed zijn. Ik wil de data en algorithm van Matt Ridley zien en verder onderzoeken (sarc.)

  2. Ik vind erg leuk hoe hij beschrijft hoe veel milieuverbeteringen waarschijnlijk niet waren gekomen zonder uitvinding/benutting van nieuwe producten

    Bekend was al hout, Europa was volledig kaalgekapt zonder steenkool
    En hoeveel landbouwgrond we uitspaarden dankzij fossiele brandstoffen. Voor alle paardenkrachten zou je nu een oppervlak ter grootte van Canada en Rusland aan haver moeten verbouwen

    Fossiele brandstof is de meest milieuvriendelijke brandstof die we ooit hebben ontdekt, als je bereid bent het grotere plaatje te bekijken. Met duurzame energie helpen we juist de laatste natuur naar zijn grootje. In de Alpujarras Andalusie me ook kapot geergerd hoe ze in natuurgebied tussen de heuvels van die windmonsters/roofvogelvermalers plantten. Kost enorm veel oppervlak want naar elke molen wordt ook nog eens een asfaltweg aangelegd, en per molen ben je een are groen kwijt

  3. Stan zegt:

    Zeg Rypke,

    Gaan al die windmolens ook niet verstoorde windpatronen veroorzaken, en daarmee het klimaat veranderen. Dat is misschien nog wel aannemelijker als die 0,001 procent CO2 toename in de atmosfeer.😉

  4. Laurent Franckx zegt:

    Ik ben het er mee eens dat het boek zeer veel verdiensten heeft, maar uiteindelijk maakt het schuldig aan evenveel simplismes als het aan anderen verwijt – zie mijn bespreking op

    http://dismalscientistsbookreviews.blogspot.com/2

  5. Turris zegt:

    Optimisten leven langer 7,5 jaar langer dan pessimisten. Optimisme is een gratis medicijn, ook in de wetenschap. Ik ben optimistisch over kernenergie als meest veilige afdoende krachtbron voor komende generaties.

    Echter een uitdaging ligt bij wetenschappelijk realisme, waarbij de werkelijkheid immer de voorrang geniet en daarbij remmend werkt op het denken.

    Ik hou het op wetenschappelijk scepticisme, waarbij uitgangspunt is, dat de theorie de waarnemingen moet volgen. Daarom volg ik climategate.nl op den voet en ben ik klimaathype-scepticus.

Reacties zijn gesloten.