Het IPCC heeft altijd gelijk

arthurpetersen
In de zaterdagbijlage van Trouw van 13 juli een lang interview met IPCC-afgevaardigde Arthur Petersen.
Petersen draait al twaalf jaar mee en heeft bij de besluitvorming van drie IPCC rapporten aan de onderhandelingstafels gezeten:

Het lijkt erop dat het IPCC zijn zaakjes weer voor elkaar heeft. Vindt het IPCC. Maar niet iedereen denkt daar zo over. De zogeheten sceptici laten zich in het publieke debat veelvuldig horen, maar vinden dat ze binnen het IPCC geen stem hebben.

“Je moet onderscheid maken tussen kritische wetenschappers en de sceptici”meent Petersen. “De eerste groep plaatst zinnige kanttekeningen. Die moeten volop kans krijgen om mee te doen aan het debat. Officieel is daar niet altijd in voorzien; het staat het bestuur van een werkgroep vrij om auteurs te kiezen. Maar in de praktijk speelt dat niet. Het bestuur is zo verstandig om deze critici in het auteursteam op te nemen. Anders krijgt de werkgroepsvoorzitter dat onherroepelijk op zijn bord.

Met de sceptici ligt het anders. Ze doen zelf weinig onderzoek en spreken zichzelf ook vaak tegen. Toch moet het IPCC ook die argumenten een plaats te geven in de rapporten. Ook al zijn ze onzin. Doe het in een hoofdstukje ‘veelgestelde vragen’. Daar doe je beleidsmakers een plezier mee.

Ik heb een hoofdstuk uit de derde rapportage helemaal doorgespit. Ik heb van alle commentaren bekeken wat ermee is gedaan en gevolgd wat er in de plenaire vergadering werd veranderd. Vervolgens bestudeerde ik de kritiek die Richard Lindzen, meteoroloog en prominent scepticus, spuide over dit hoofdstuk in de Amerikaanse senaat. Mijn conclusie: Lindzen kletste uit zijn nek.

Nee, mijn stelling is: het IPCC staat heel open voor kritiek. Het gehele spectrum van perspectieven komt aan bod. Maar dat leidt er niet toe dat die commentaren ook altijd de invloed hebben die de critici graag zouden zien. Het rapport blijft een afweging van de experts.”

Wat Petersen nog steeds niet begrepen heeft, is dat het IPCC een gesloten groep is die zelf beslist wat wel en wat niet als klimaatwetenschap geldt. Het IPCC is een slager die zijn eigen vlees keurt en die ook nog eens beslist dat iedereen die kritiek hierop heeft, geen echte slager is. Iedereen die bekend is met de “No true scotsman fallacy” weet waarover ik praat. Het IAC heeft duidelijke aanbevelingen gedaan over transparantie en objectiviteit van het IPCC. Deze aanbevelingen werden keihard door het IPCC in de wind geslagen bij de benoeming van de huidige redacteuren van het komende rapport: Wederom is de benoeming niet in het openbaar gebeurd en wederom zijn het dezelfde personen die ook in de climategate emails een hoofdrol speelden.

Het IPCC heeft niets geleerd.

Dit bericht werd geplaatst in Klimaat en getagged met . Maak dit favoriet permalink.