Open brief aan Herman Philipse

Beste Herman Philipse,

Elk klimaatbeleid is asociaal. Dat hakt erin nietwaar? Ik zal uitleggen waarom. Het heeft allemaal te maken met de randvoorwaarden voor de toekomstige opwarming van de aarde. Randvoorwaarden? Inderdaad, de toekomstige opwarming van de aarde is een voorwaardelijke opwarming.

Het RCP8.5 scenario nader bekeken
Wie stoten uit
In het meest dramatische RCP 8.5 scenario stijgt de wereldbevolking tot 12 miljard in 2100 en is die wereld dan drie keer zo rijk als de huidige. De grootste CO2-uitstoters zijn de ontwikkelingslanden. In 2100 zijn er geen arme landen meer.
Wie hebben voordeel
Volgens Richard Tol heeft de huidige generatie netto economisch voordeel bij de opwarming van de aarde, we zijn nu 0,8 graden opgewarmd en tot 1.5 graden is de mensheid beter af met opwarming.
Wie krijgen er last
Pas als de temperatuur sterker stijgt dan 1.5 graden krijgt de – dan rijke – wereld last.

Conclusie
De huidige generatie – die de armste is van deze eeuw – kan die randvoorwaarden niet beïnvloeden, het zijn de beleidsmakers van de ontwikkelingslanden die de knoppen van de wereldtemperatuur in handen hebben. Sterker nog: nu opwarming beperken door beprijzing van CO2-uitstoot, betekent schade toebrengen aan de economie en dus armoede versterken. Gevolg is dat mortaliteit toe zal nemen.

Beleidsmakers van de ontwikkelingslanden zitten met een enorme catch-22, die Judith Curry omnschrijft als een wicked mess problem: you are damned if you do and damned if you don’t. Dure CO2 betekent verlengde armoede met bijbehorende doden, goedkope CO2 betekent snelle economische groei met hoge uitstoot en problemen voor de dan rijke generatie. China en India hebben inmiddels hun prioriteiten vastgesteld: ontwikkelen.

Dan kan het westen dus alleen maar toekijken, tegen 6 miljard armen die net zo welvarend als wij willen worden, kun je niet opboksen. Opwarmingsaktivisten willen doen geloven dat het klimaatprobleem een beginwaardenprobleem is: integendeel, aktief klimaatbeleid door beprijzing van co2-uitstoot is stelen van de armen ten gunste van de rijken.

Dit bericht werd geplaatst in Klimaat. Bookmark de permalink .

2 reacties op Open brief aan Herman Philipse

  1. Rob Luiijf zegt:

    Uw berekening t.a.v. de groei v.d. wereldbevolking is blijkbaar beter dan die van M.I.T. Wellicht is extrapoleren Uw ding niet.

    • Hans Erren zegt:

      Twaalf miljard in 2100 is de wereldbevolking van het RCP8.5 scenario, Wolfgang Lutz, Warren Sanderson and Sergei Scherbov, “The end of world population growth” Nature 412, 543-545 komen op een mediaan piekend op 9 miljard in 2070. Dus ik begrijp de opmerking niet helemaal.

Reacties zijn gesloten.